We the undersigned 115 reproductive health, rights, and justice organizations are dedicated to the protection and realization of human rights for all people, and we are deeply concerned about the United States Government’s decision to withdraw from the Universal Periodic Review (UPR) process, an unprecedented step that signals a worrying retreat from our human rights obligations and the global mechanisms of accountability.

We, the undersigned Afghan and international civil society organisations, write to you, once again, to share our grave concerns regarding the deepening human rights and humanitarian crisis in Afghanistan. We also reiterate the urgent need for the UN Human Rights Council (HRC) to establish an independent international accountability mechanism for Afghanistan (hereafter accountability mechanism) to support accountability for gross and systematic human rights violations and abuses and crimes under international law, including those that were committed in the past and those that continue to be committed across Afghanistan.

Our coalition recently developed a joint submission to the UN Human Rights Council before the USA’s upcoming 4th Universal Periodic Review. This submission focused on the significant deterioration of sexual and reproductive rights and justice across the country since the elimination of a federal right to abortion and amid a broader undermining of rights in the USA.

As the United States (“US”) approaches its 4th Universal Periodic Review (“UPR”), individuals’ sexual and reproductive health and rights have significantly deteriorated across the country, particularly with regard to abortion and related healthcare. Following the Supreme Court’s 2022 decision, Dobbs v. Jackson Women’s Health Organization,1 a growing number of states have implemented complete bans or aggressive restrictions on abortion, resulting in millions without access to care. Many seeking care, particularly in the South, are now forced to travel long(er) distances, seek medication through additional formal and informal means, or continue pregnancies against their will. Simultaneously, states are increasingly hostile to and criminalizing abortion seekers and providers, third parties who help individuals access care, and/or circumstances surrounding pregnancy, with laws that impose harsh penalties including fines, prosecution, and imprisonment.

Widespread and systematic violations of international human rights and humanitarian law characterized Liberia’s two brutal armed conflicts, which took place between 1989 and 2003. Liberian men, women, and children were gunned down in their homes, marketplaces, and places of worship. In a few cases hundreds of civilians were massacred in a matter of hours. Girls and women were subjected to horrific sexual violence3 including gang rape, sexual slavery, and torture. Children were abducted from their homes and schools and pressed into service, often after witnessing the murder of their parents. The violence blighted the lives of tens of thousands of civilians and displaced almost half the population.

El 13 de febrero de 2025, una jueza argentina, María Romilda Servini de Cubria, dictó órdenes de detención contra 25 funcionarios militares y civiles de Myanmar, entre ellos el comandante en jefe Min Aung Hlaing y el comandante en jefe adjunto Soe Win, por la presunta comisión de genocidio y delitos como asesinato con agravantes, abusos sexuales y tortura contra los rohingya. Es la primera vez que se emiten órdenes de detención públicas en un caso de jurisdicción universal en el que se juzgan crímenes contra los rohingya, lo que representa un paso significativo hacia la justicia.

၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၃) ရက်တွင်၊ အာဂျင်တီးနားတရားသူကြီး Hon. María Romilda Servini de Cubría က ရိုဟင်ဂျာများအပေါ် ဂျန်နိုဆိုက်နှင့် ပြင်းထန်သောလူသတ်မှု၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုစသည့် ပြစ်မှုများကျူးလွန်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခံရသည့် စစ်တပ်နှင့် အရပ်သား အရာရှိ (၂၅) ဦးကို ဖမ်းဝရမ်းများ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ(၂၅)ဦးတွင် တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင်နှင့် ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး စိုးဝင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤသည်မှာ ရိုဟင်ဂျာများအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှုများအတွက် ယူနီဗာဆယ် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် (universal jurisdiction) အရ တရားစွဲဆိုသည့် အမှုတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အများပြည်သူသိရှိရန် ဖမ်းဝရမ်းများ ထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တရားမျှတမှုရှာဖွေရာတွင် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဤအမှုသည် ၂၀၁၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ဗြိတိန်ရှိ မြန်မာရိုဟင်ဂျာအဖွဲ့အစည်း (Burmese Rohingya Organisation UK, BROUK) က အာဂျင်တီးနားတွင် တင်သွင်းခဲ့သော စွဲချက်မှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ BROUK က ၂၀၁၂ ခုနှစ်မှစတင်၍ ရိုဟင်ဂျာများအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ဂျန်နိုဆိုက်နှင့် လူသတ်မှု၊ အတင်းအဓမ္မ ပျောက်ဆုံးစေမှု၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ထောင်ချခံရမှုများ အပါအဝင် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်သော ရာဇဝတ်မှုများဖြင့် စွဲချက်တင်ခဲ့သည် (ဤအမှုနှင့်ပတ်သက်သည့် ယခင်မေးခွန်းနှင့်အဖြေကို ဤနေရာတွင် ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်)။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရိုဟင်ဂျာများနှင့် ရိုဟင်ဂျာအသိုင်းအဝိုင်းအတွက် တရားမျှတမှုနှင့် တာဝန်ခံမှု ရရှိရန် ဤကြိုးပမ်းမှုမှာ ရိုဟင်ဂျာအသိုင်းအဝိုင်းကိုယ်တိုင်မှ ဦးဆောင်လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည့်အတွက် အထူးအရေးပါသည်။

Around 80 countries expressly allow healthcare providers to refuse to provide abortion care based on their conscience, religion, or belief. This practice is referred to as ‘conscientious objection’. Conscientious objection is often unregulated or insufficiently regulated, which can create a significant barrier to care. Inadequate regulatory regimes violate international human rights law and standards, endanger the health and wellbeing of persons seeking care, overburden healthcare providers and systems, and reinforce harmful stereotypes that stigmatize patients and professionals who provide abortion services. Because conscientious objection has become a significant barrier to abortion care, the United Nations Working Group on Discrimination against Women and Girls (WGDAWG) has issued new guidance on the obligation of governments that permit conscientious objection to ensure it does not create barriers to the realization of women’s and girls’ sexual and reproductive health rights.